A partir de ahora todo consistira en vivir al día, en disfrutar cada pequeño detalle sin hacerte demasiadas preguntas, sin arrepentimientos, sin explicaciones, sin compasiones.
Ya nada vere con los mismos ojos y ya nada esperare, si, soy libre.
He vuelto a recuperar a la niña loca y alegre, ha vuelto a la vida para quedarse, para que disfrute y haga reir. Rebelde y extrovertida, algo mala y vacilona, temperamental e inquieta, desconcertante y misteriosa, parlanchina y retorcida, ......, ha renacido, yo tambien la había echado mucho de menos.
A los que me habeis ayudado a levantarme sin saberlo, gracias .
Un día de otoño del 2.007
Un día de otoño del 2.007
1 comentario:
Seguramente, sin saber o que pasa e pensando que hai xente o teu carón capaz de facerte cambiar, non, non se trata de cambiar a nadie, nin a sua maneira de ser, ver as cousas cos mismos ollos que mandarán siñais a tua brilante maquina de pensar, tan ben asentada, deso non se dubida nin o mais minimo, grazas a todo o anterior recuperastes todo que fostes non hai moito tempo. Solo podo decir que non te coñecin cando tiñas toda esa mezcla explosiva e porsuposto espero que o de retorcida non chegue a comprobalo na miña persoa. Renacestes, espero disfrutar como amigo da tua amistade, non sei si esto vale para algo, pero foi feito con todo respecto hacia ti.
Publicar un comentario